Jeżeli pozwany nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w Polsce, pozew musi być doręczony zgodnie z przepisami prawa państwa, w którym znajduje się miejsce zamieszkania lub siedziba pozwanego. W przypadku państw członkowskich Unii Europejskiej przetłumaczony pozew jest wysyłany przez sąd do agencji przyjmującej właściwej do dokonywania doręczeń w tym państwie członkowskim wraz z wnioskiem sporządzonym na formularzu, którego wzór stanowi załącznik do Rozporządzenia nr 1393/2007 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 13 listopada 2007 r. dotyczącego doręczania w państwach członkowskich dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych i handlowych.
Polska jest też stroną Konwencji haskiej z dnia 15 listopada 1965 r. o doręczaniu za granicą dokumentów sądowych i pozasądowych w sprawach cywilnych lub handlowych. Konwencja przewiduje dokonywanie doręczeń pomiędzy państwami sygnatariuszami (państwami, które przystąpiły do konwencji) za pośrednictwem „organu centralnego” ustanowionego w każdym państwie w celu dokonywania doręczeń.
W sprawach nieobjętych zakresem powyższych przepisów lub innych umów międzynarodowych dwu- lub wielostronnych zastosowanie znajduje zasada wzajemności. W takich przypadkach minister sprawiedliwości zwraca się z zapytaniem do właściwego organu danego państwa w celu ustalenia praktyki doręczania w tym państwie pism polskim obywatelom i podmiotom gospodarczym.
Polskie sądy doręczają poza granicę Polski tylko pierwsze pismo w sprawie. Pozwany zamieszkały za granicą jest pouczany o obowiązku ustanowienia w Polsce pełnomocnika do doręczeń. W razie niedopełnienia tego obowiązku przeznaczone dla niego pisma sądowe pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia.
Generalnie jednak trzeba brać pod uwagę, że doręczenia zagraniczne mogą być bardzo długotrwałe, szczególnie w państwach spoza obszaru Unii Europejskiej.
Sądy i urzędy zwykle żądają legalizacji dokumentów urzędowych wystawionych w innych państwach lub nadania im klauzuli apostille, tymczasem nie zawsze jest to potrzebne.
więcejW obrocie nieruchomościami zawierane są zarówno umowy nazwane, uregulowane wprost w przepisach prawa, jak i nienazwane, dopuszczalne na zasadzie swobody umów. Czy taka umowa nienazwana może zostać ujawniona w księdze wieczystej?
więcejPrzedsiębiorcy lub osoby prywatne często zawierają kilka umów dotyczących np. wynajmu czy sprzedaży tej samej nieruchomości. Jednak zawarcie kolejnej umowy może uniemożliwiać wykonanie poprzedniej. Jak rozwiązać konflikty związane z takimi umowami?
więcejW pewnych sytuacjach wojewódzki inspektor ochrony środowiska może odroczyć termin płatności administracyjnych kar pieniężnych. Jakie przesłanki przewidziane w przepisach umożliwiają przedsiębiorcom skorzystanie z tego dobrodziejstwa?
więcej