W Polsce postępowanie cywilne jest postępowaniem kontradyktoryjnym (spornym). Oznacza to, że strony toczą między sobą spór i to wyłącznie one są odpowiedzialne zarówno za przebieg, jak i wynik postępowania. Ta cecha jest szczególnie widoczna w postępowaniu gospodarczym, w którym sąd co do zasady nie podejmuje czynności bez inicjatywy stron. To strony, nie sąd, decydują, jakie instrumenty proceduralne mają być użyte w celu udowodnienia ich roszczenia przed sądem. Sąd działa z urzędu tylko w wyjątkowych sytuacjach.
Na wstępnym etapie sporu strony decydują, czy wszcząć postępowanie przed sądem, czy złożyć wniosek o zawezwanie do próby ugodowej. Część spraw jest także poddawana pod rozstrzygnięcie sądom polubownym, ale strony muszą zgodzić się na taką procedurę. Natomiast procedura zawezwania do próby ugodowej jest rekomendowana w sprawach, w których istnieje prawdopodobieństwo, że strony dojdą do względnie szybkiego porozumienia. Przed wszczęciem postępowania strony mogą też podjąć działania zmierzające do wzmocnienia swojej pozycji w sporze, np. uzyskać zabezpieczenie roszczenia lub dowodu.
Wyłącznie powód może żądać rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym, które jest jednym z postępowań odrębnych. W postępowaniu tym sąd wydaje nakaz zapłaty, opierając się wyłącznie na wskazanych w przepisach dokumentach załączonych do pozwu (jest ich ograniczony katalog, m.in. dokument urzędowy, zaakceptowany rachunek, weksel, czek). Żądanie rozpoznania sprawy w postępowaniu nakazowym musi zostać zgłoszone w pozwie.
Należy podkreślić, że w postępowaniu gospodarczym wszelkie decyzje związane z prowadzeniem postępowania muszą zostać podjęte już na etapie składania pozwu. Dotyczy to w szczególności zgłaszanych wniosków dowodowych. Nieprzedstawienie wszystkich twierdzeń i dostępnych dowodów w pierwszym piśmie procesowym pociąga za sobą bardzo poważne konsekwencje, gdyż strona traci prawo powoływania ich w toku postępowania. Sąd dopuści dalsze twierdzenia i dowody jedynie wówczas, gdy strona wykaże, że ich wcześniejsze powołanie nie było możliwe albo że potrzeba ich powołania wynikła później, i wyłącznie w terminie dwutygodniowym od dnia, w którym powołanie ich stało się możliwe lub wynikła potrzeba ich powołania. Dlatego też powód musi przewidzieć argumenty strony pozwanej i powołać wszelkie kontrargumenty na samym początku postępowania.
Z uwagi na fakt, że wynik postępowania zależy od dowodów (lub wniosków o przeprowadzenie odpowiednich dowodów) złożonych przez strony w pierwszych pismach procesowych, a sąd dopuszcza jedynie dowody wskazane przez strony, częstą praktyką jest zgłaszanie nadmiernej liczby dowodów na etapie wszczęcia postępowania. Wniosek o dopuszczenie dowodu może być bowiem zawsze cofnięty.
Najczęstsze wnioski dowodowe stron dotyczą dopuszczenia dowodu z dokumentów, opinii biegłego, zeznań świadków, przesłuchania stron itp.
Rola sądu, szczególnie w postępowaniu gospodarczym, jest bierna. Ogranicza się do przeanalizowania i oceny wniosków stron i przeprowadzonych dowodów dowodów pod kątem zgodności z przepisami procesowymi. Sąd dopuszcza poszczególne dowody z dokumentów, zeznań konkretnych świadków oraz opinii biegłych. Sąd decyduje również, czy złożenie wniosków dowodowych na późniejszym etapie postępowania jest usprawiedliwione i czy takie dowody dopuścić w sprawie. Sąd wyznacza także terminy rozpraw i decyduje o tym, kiedy sprawa jest dostatecznie wyjaśniona, a więc można ją zakończyć (zamknąć rozprawę i wydać wyrok).
Należy zauważyć, że obowiązkiem stron jest udowodnienie wszelkich twierdzeń, zarzutów i roszczeń lub wskazanie sądowi środków do ich udowodnienia. Nieprzedstawienie sądowi wszystkich istotnych twierdzeń i dowodów lub przedstawienie ich po terminie prowadzi do wydania przez sąd orzeczenia na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, który może się okazać bardzo ograniczony. W takim przypadku strony nie mogą w apelacji powoływać się na fakt, że sąd nie zweryfikował okoliczności faktycznych lub nie przeprowadził określonych dowodów, gdyż to strony, a nie sąd, miały obowiązek udowodnienia roszczenia.
W postępowaniu gospodarczym pozwany ma obowiązek złożenia odpowiedzi na pozew. W przypadku braku takiej odpowiedzi sąd może wydać wyrok zaoczny.
W rozporządzeniu w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko określono inwestycje, dla których zawsze lub w pewnych sytuacjach trzeba dokonać oceny oddziaływania na środowisko. Czy przy innych inwestycjach nie jest to wymagane?
więcejRozpatrzenie odwołania od decyzji środowiskowej nie zamyka drogi do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu administracji, gdyż możliwa jest skarga do sądu administracyjnego. Czy skarżący mogą żądać wstrzymania przez sąd wykonania takiej decyzji?
więcejPrzepisy ustawy Prawo ochrony środowiska stosunkowo precyzyjnie określają sytuacje, w których należy wystąpić o zmianę tzw. pozwolenia zintegrowanego. Czy każda modyfikacja instalacji objętej pozwoleniem zintegrowanym wymaga zmiany pozwolenia?
więcej